PODHALE. Uroczystość Wszystkich Świętych to czas, gdy odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze, ale przede wszystkim modlimy się za naszych zmarłych. Wierzymy, że są oni w Niebie, są wśród świętych.
1 listopada to święto wszystkich tych chrześcijan, którzy osiągnęli zbawienie i życie wieczne. To święto wszystkich świętych, a więc i tych bezimiennych.
2 listopada to dzień zadusznych, dzień tych, którzy są jeszcze w drodze do Nieba. To za nich modlimy się, aby ich dusze osiągnęły zbawienie.
Uroczystość Wszystkich Świętych wywodzi się ze wspominania w jednym, wybranym dniu, wszystkich męczenników chrześcijańskich. Narodziło się już w IV wieku. Początkowo obchodzono je w zależności od miejsca, prowincji, w różnych datach. Np. w Edessie 13 maja, a w Nikodemii w pierwszy piątek po Wielkanocy. Z kolei w Konstantynopolu na początku V wieku święto wszystkich męczenników chrześcijańskich, z całego świata obchodzono w pierwszą niedzielę po Zielonych Światkach.
W średniowieczu w Rzymie, zgodnie z tradycją bizantyjską zwyczaj wspominania wszystkich męczenników był w pierwszą niedzielę po Zielonych Świątkach. Warto dodać, że już w VI wieku obchody te rozszerzono w Rzymie na wszystkich zmarłych, którzy osiągnęli stan zbawienia. W VII wieku święto ku czci wszystkich świętych przeniesiono na 28 czerwca święto ku czci apostołów Piotra i Pawła, lub dzień 29 czerwca. Z kolei inne źródła informują, że w VII wieku obchodzono wspomnienie wszystkich męczenników 13 maja.
Święto w dniu 1 listopada obchodzone jest od 741 roku. To wtedy papież Grzegorz III w Bazylice św. Piotra na Watykanie ufundował oratorium „in honorem Salvatoris, sanctae Dei genitricis semperque virginis Mariae dominae nostrae, sanctorumque apostolorum, martyrum quoque et confessorum Christi, perfectorum iustorum” – ku czci Zbawiciela, Maryi, apostołów, męczenników i wyznawców. W owym fundacyjnym dokumencie papież polecił odprawiać w tym oratorium modlitwy do wszystkich świętych 1 listopada. W tym dniu u Anlosasów i Franków obchodzono tzw. sollemnitas sanctissima. To dlatego utrzymuje się, że święto to ma genezę pogańską. W tym czasie bowiem Germanowie i Celtowie obchodzili święto zmarłych. Już w 835 roku papież Jan XI w 1 listopada wyznaczył święto ku czci Wszystkich Świętych, które miało obowiązywać w całym Kościele.
W 1475 roku papież Sykstus IV w dniu 1 listopada ustanowił to święto, jako obowiązkowe dla wiernych wraz z tzw. oktawą. W 1955 roku papież Pius XII zniósł wigilię świat i oktawę, jako obowiązującą.
1 listopada w kościele jest uroczysta mszą święta. Czytany jest tekst z Apokalipsy św. Jana. „ Potem ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: «Zbawienie u Boga naszego, Zasiadającego na tronie i u Baranka». A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, i na oblicza swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: «Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen.” Są też procesje, a wierni modlą się za swych bliskich, aby dostąpili Nieba.