GMINA RABA WYŻNA. Parafia p.w. św. Jana Pawła II w Podsarniu ma trzy dzwony k
ościelne: Michał, Rafał i Gabriel. Zostały one uroczyście poświęcone, podobnie jak droga krzyżowa, przez ks. biskupa Damiana Muskusa w święto błogosławionego Jerzego Popiełuszki..
Mieszkańcy tej niewielkiej orawskiej wioski zaledwie przed 11 laty po 400 latach oczekiwania doczekali się własnego kościoła. To w nim znajdują się relikwie patrona św. Jana Pawła II, które uroczyście przed laty w pierwszy odpust w parafii wprowadził sam ks. bp Jan Szkodoń, rodem w Orawy. To on wówczas tez poświęcił ołtarz światyni.
Teraz kościół ma trzy dzwony nazwane imionami 3 archaniołów: Michała, Rafała i Gabriela. Zostały one odlane w pracowni Ludwisarskiej Felczyńskich.
Warto przypomnieć, że to właśnie ten niewielki kościół był pierwszym w diecezji krakowskiej kościołem pod wezwaniem najpierw błogosławionego Jana Pawła II, nie licząc oczywiście Centrum Jana Pawła II w Krakowie, a jedną z dwóch parafii pod tym wezwaniem.
Mieszkańcy Podsarnia, jednej z najstarszych miejscowości na Orawie, liczącej teraz ok. 800 osób, przez wieki nie mieli ani kaplicy, ani kościoła. Pobliska świątynia w Podwilku od razu stała się bowiem protestanckim zborem, ze względu na właścicieli terenu, czyli rodzinę Thurzo.
Tym samym do kościoła katolickiego podsarnianie i mieszkańcy sąsiedniego, liczącego nieco ponad 400 osób Harkabuza uczęszczali więc w Rabie Wyżnej. Do tej świątyni szli kilka km przez las. Ewentualnie szli do Orawki, oddalonej także o wiele km. Gdy zbór w Podwilku stał się, zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, kościołem katolickim to w nim szukali posług duszpasterskich.
– Historia przekazuje współczesnym wiele faktów świadczących o odważnej i ofiarnej obronie wiary w burzliwych dziejach pogranicza polsko – węgierskiego. Idea budowy kościoła była ciągle żywa w kolejnych pokoleniach i wydawała się być ciągle niespełnionym marzeniem. Kolejne wojny oddalały w czasie ideę tej budowy – przypominał przed laty ks. proboszcz Leszek Uroda. Podkreślał on, że pierwsza próba wybudowania kaplicy w pobliskim Harkabuzie spotkała się z brutalną reakcją władz komunistycznych, które nakazały jej rozbiórkę.
Warto przypomnieć tę historię. Końcem lat 50-tych XX wieku, zamiast planowanego domu mieszkalnego mieszkańcy wystawili kaplicę p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Długo borykali się z przeciwnościami. W końcu pierwszą mszę świętą odprawił w niej w czerwcu 1970 roku ówczesny metropolita krakowski ks. kard. Karol Wojtyła, co stało się momentem przełomowym. Niewielka świątynia, tym sposobem się ostała i stoi do dziś.
Wraz z nadejściem zmian politycznych mieszkańcy Podsarnia rozpoczęli starania o budowę świątyni. Już w 1980 roku władze gminy zgodziły się, aby budynek byłej XIX wiecznej szkoły zaadaptować na salkę katechetyczną i dom pogrzebowy. I tym razem jednak Orawiacy przechytrzyli władze. Robiąc kilka dodatkowych przeróbek zrobili nieformalna kaplicę.
Przyszedł XXI wiek. W 2000 roku jubileuszowym jedna z rodzin zdecydowała się ofiarować 70 – arową działkę pod budowę świątyni. Okazją do jej przekazania było uczenie 25-lecia pontyfikatu Ojca Św. Jana Pawła II i 25 rocznica posługi kościołowi krakowskiemu ks. kard. Franciszka Macharskiego.
W grudniu 2003 roku ks. kardynał Franciszek Macharski wydał dekret, w którym wyraził zgodę na przyjęcie darowizny pod budowę nowej, jak wtedy sądzono, kaplicy przez parafię Podwilk, a 9 maja kolejnego roku powołany został komitet budowy nowej kaplicy z udziałem ks. proboszcza Kazimierza Guni. W jego skład weszli również: Władysław Chowaniec, Józef Jędraszczak, Marian Kraus, Edward Siarka, Jerzy Surma, Aniela Śmiech, Władysław Śmiech.
Końcem 2005 roku wydane zostało pozwolenia budowlane, a wkrótce potem gmina dokupiła działkę pod drogę dojazdową do kościoła. Projekt odpowiadający koncepcji architektonicznej przygotowało biuro inż. Bogusława Kulki z Krakowa.
W maju 2006 roku papież Benedykt XVI podczas mszy św. na krakowskich Błoniach poświecił kamień węgielny, a w czerwcu ks. kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski wydał dekret. Na jego mocy od 1 lipca mianował ks. Leszka Urodę z krakowskiej parafii p.w. Św. Floriana rektorem kaplicy oraz powierzył mu zadanie utworzenia nowej parafii Podsarnie – Harkabuz i budowy kościoła. To od tego momentu parafia uzyskała status prawny.
W czerwcu 2006 roku bp Albin Małysiak poświęcił plac pod budowę, na którym postawiono krzyż i posadzono dwa symboliczne dęby. Kilka dni potem została oprawiona pierwsza msza święta i ruszyły prace. 20 listopada ks. kard. Stanisław Dziwisz wydał kolejny dekret erygowania parafii p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Podsarniu – Harkabuzie.
Warto tu dodać, że 23 czerwca br., tuż po beatyfikacji Jana Pawła II, ks. kardynał wydał dekret zmieniający nazwę parafii i nadający kościołowi i parafii patrona bł. Jana Pawła II.
Pierwsza pasterka została tu odprawiona w 2006 roku, a 22 czerwca kolejnego wmurowano kamień węgielny. Prace budowlane trwały cztery lata. 10 października 2010 roku ks. kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski otrzymał klucze do nowego kościoła i odprawił w nim pierwszą uroczystą mszę świętą dokonując poświęcenia nowej świątyni i oddania jej w opiekę Czcigodnemu Słudze Bożemu JP II. Następnie dekretami nazwa została zmieniona na ostateczną p.w. Św. Jana Pawła II.
