Jeszcze na początku XX wieku obszar Spisza był pod panowaniem węgierskim.
Do I wojny światowej obowiązywała węgierska administracja oraz nauka w madziarskich szkołach. Pomimo szeroko zakrojonej madziaryzacji, akcja ta nie odniosła pożądanych skutków. Język madziarski bardzo odbiegał od gwary Spiszaków i trudny był do opanowania. Ponadto nauka odbywała się głównie tylko w okresie zimy ze względu na letnie prace w gospodarstwach.
Jeszcze pod koniec ubiegłego wieku najstarsi mieszkańcy wspominali naukę w szkole madziarskiej. Pamiętali pojedyncze węgierskie słowa, powiedzonka, cytowali wiersze, modlitwy. Znana jest historia „Babki”, urodzonej w 1900 roku, która ukończyła kilka klas szkoły madziarskiej. Kiedy przebywała w szpitalu w Zakopanem w latach 80. ubiegłego wieku, była jeszcze w stanie prowadzić proste konwersacje po madziarsku z węgierskimi turystami, poszkodowanymi w Tatrach. Dzięki niej możliwa była komunikacja pacjentów z lekarzami. Ale „Babka” była zdolną osobą i miała genialną pamięć.
Na fotografiach jedno ze świadectw „Babki” w madziarskiej szkole podstawowej za rok 1912/1913.
Foto/tekst FB.Korpus Spiski
