NOWY TARG. Trudno wyobrażalny ogrom pracy kryje się za tym, co dziś, w pierwszym dniu jubileuszu 40-lecia Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 1 pokazali na scenie wychowankowie i nauczyciele placówki szczególnej, ważnej, niezmiernie potrzebnej.
Tu edukacyjny wysiłek jest większy niż w „normalnych” szkołach, efekty przychodzą po znacznie dłuższym czasie, niekiedy są to tylko nieznaczne postępy. Często nauczycielom przychodzi stawiać czoła różnym stanom emocjonalnym swoich wychowanków. Trzeba im poświęcić więcej uwagi, troski i cierpliwości. Nagrodą są natomiast – jak mówił dyrektor SOSW Nr 1, Tadeusz Kalata – uśmiech dzieci, ich wzruszająca wdzięczność, zaufanie.
W iskierki uczniowskich talentów trzeba dmuchać z większą ostrożnością, bardziej je wspomagać, bo własnej aktywności w tym dziele uczniowie raczej nie wykażą.
Jubileuszowy koncert był dziełem całej obecnej i pracującej w minionych 40 latach kadry Ośrodka. Konferansjerką profesjonalnie zajęła się wokalistka kilku muzycznych formacji, zarazem nauczycielka w SOSW, Beata Węglarz-Bełtowska. A zaproszenie na jubileusz przyjęło wielu emerytowanych nauczycieli, na czele z byłymi dyrektorami Ośrodka: Józefem Różańskim i Włodzimierzem Żakiem, co świadczy o serdecznej więzi ze szkołą.
Sam budynek przez te cztery dekady przeszedł mnóstwo remontów, adaptacji i doposażeń, przy czym spora część prac była wykonywana własnym sumptem, rękoma nauczycieli, z pomocą uczniowskich ekip, którym szkoła dała podstawy zawodu. Nieziszczonym marzeniem jest jeszcze – pozostająca na razie w fazie projektu – sala gimnastyczna dla SOSW i tę starosta Krzysztof Faber przy jubileuszu uroczyście, przy świadkach, obiecał.
Działalność i zasługi placówki dla miasta, jej integrującą rolę, docenił burmistrz Marek Fryźlewicz, przyznając Ośrodkowi tytuł Honorowego Ambasadora Nowego Targu, wraz ze statuetką patronki miasta. Jubileuszowe życzenia dla SOSW sypały się od nowotarskiej Delegatury Małopolskiego Kuratorium Oświaty w Krakowie (reprezentowanej przez panią dyrektor Bożenę Bryl), Poradnią Psychologiczno-Zawodowej (w osobie jej szefowej, Bożeny Olcoń-Chlebek), innych szkół z terenu powiatu.
Efekty długiej pracy z dziećmi prezentowały na scenie dwa działające w Ośrodku zespoły: „Sylaba” i „Pieguski”. W nauczycielsko-uczniowskich układach uraczyły one publiczność powiewem Orientu; „fluorescencyjnym” pląsem w czerni i bieli; solowym aktorskim popisem Trzech Tenorów (do głosu z playbacku – ale bądź co bądź na sopockim Festiwalu tak też śpiewał Demis Russos…), tańcem ptasich muppetów przytroczonych do stóp i rąk pozostających w cieniu animatorów.
Podpowiedzią, jak można twórczo wykorzystać różne odpadowe materiały: wytłaczanki z jajek, folię, zużyte reklamówki, papier, płytki CD, plastikowe butelki – stał się pokaz eko-mody. Pomysłowość i fantazja szkolnych kreatorów zasłużyły na duże brawa.
Finał jubileuszowego koncertu należał jednak do powstałych przed kilku laty „Milusioków” – jedynego na Podhalu góralskiego zespołu złożonego z dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Pod kierunkiem Renaty Knap i Anny Szewczyk, wspomagany wiernie przez muzykę pod prymem Leszka Szewczyka i rodziny Jarząbków, rozwinął się on pięknie, ubrał jak należy i zasłynął daleko poza regionem. Zaskarbił sobie też przyjaźń i sympatię nie lada osobowości góralskiej sceny – jak Hania Rybka, rodzina Trebuniów-Tutków, bukowiański zespół „Gronicki”. W „Milusiokach” śpiewają i tańczą również absolwenci SOSW, bo tak się im trudno rozstać z grupa, która dała szansę pokazania własnych zdolności, cieszenia innych tańcem i śpiewem. Przy jubileuszu z „Milusiokami” śpiewała właśnie Hania Rybka, pociągając swoim przykładem… panią wicedyrektor Małgorzatę Chowaniec.
A to, co na stołach wyglądało i smakowało tak znakomicie – było dziełem części gastronomicznej SOSW. Dla każdego gościa – były w prezencie płytka CD i przypinka z „kochanym” logo Ośrodka.
Jubileuszowe imprezowanie jeszcze się nie kończy. Jutro, w czwartek, o godz. 11.oo, SOSW urządza happening na rynku. A w piątek od godz. 10.00 zaprasza do siebie (ul. Jana Pawła II 85), na festyn integracyjny.
Fot. Anna Szopińska
