GMINA OCHOTNICA DOLNA. Dziś bardzo uroczyście oficjalnie otwart
o i poświęcono nowy most na potoku Kapłony wraz z chodnikami w ciągu drogi powiatowej relacji Harklowa – Tylmanowa. Były przemówienia oraz rewelacyjny występ najmłodszych mieszkanców gminy. Poświęcił go ks. Paweł Legutko, proboszcz parafii Znalezienia Krzyża Świętego w Ochotnicy Dolnej.
Na uroczystości przybyli licznie goście: władze wojewódzkie, powiatowe i gminne z ościennych i zaprzyjaźnionych 
gmin oraz kościelne, a także służby mundurowe i mieszkańcy.
Inwestorem był Powiatowy Zarząd Dróg w Nowym Targu, a wykonawcą Stanisław Chryczyk, prezes Przedsiębiorstwa Budowlanego „ESBUD” z Ochotnicy Dolnej.
– Starania o ten most trwały kilkanaście lat. Dziś chciałbym podziękować projektantowi, wykonawcy, inspektorowi nadzoru, staroście, wojewodzie – mówił dziś wójt Kazimierz Konopka. Podkreślając, że gdyby nie dodatkowe fundusze trudno byłoby pokusić się o tak dużą inwestycję.
Z kolei wicewojewoda Małopolski Andrzej Harężlak podkreślił, że rolą władzy jest służyć ludziom, a w Ochotnicy miło patrzeć, że środki zostały tak wspaniale wykorzystane. – Cieszę się, że most jest tak pięknie zrealizowany – mówił.
– Cieszę się, że mimo niepogody, jest tak gorąca atmosfera. Z zadowoleniem patrzę na to dzieło, które się dokonało – stwierdził starosta powiatu nowotarskiego Krzysztof Faber. Przypomniał, że inwestycja nie należała do łatwych, ale wójt bardzo pilnował postępów, dzwoniąc co tydzień do starostwa.
– Nowy most, aby był oczekiwany efekt, musiano poprowadzić w nowym śladzie – mówił starosta Krzysztof Faber. Dodał, że szczególnie trudno było budować dwa mosty, ten na Białce i ten na Kapłonach, choć były to duże wyzwania, oba zostały zrealizowane.
A most na Kapłonach był wręcz wyglądamy przez mieszkańców gminy i turystów. To ta przeprawa była bowiem notorycznie niszczona przez powodzie, szczególnie dotkliwie w 2010 roku. To wówczas został aż w 2/3 podmyty filar mostu, który jedynie prowizorycznie zabezpieczono.
Most został odbudowany w ramach funduszy na usuwanie środków powodzi ze środków Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji przy wsparciu finansowym Powiatu Nowotarskiego i gminy Ochotnica Dolna. W ramach inwestycji powstał też chodnik oraz najazdy i kanalizacja deszczowa. Dzięki temu, że stara przeprawa była cały czas czynna uniknięto dodatkowych kosztów jakimi byłaby budowa mostu tymczasowego.
Przeprawa kosztowała w sumie aż 4 mln 600 tysięcy złotych. W całości, a więc w 100 procentach fundusze pochodziły na to z Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji na usuwanie skutków powodzi. Na wykonanie najazdów, chodników i pozostałych robót środki wspólnie dały powiat – 430 tysięcy złotych i gmina – 320 tysięcy złotych.
Swą pracą bardzo przyczynił się sam wykonawca rodem z ochotnickiej gminy. Wszyscy: wójt, starosta i wicewojewoda, zgodnie podkreślili, że robił to sumiennie, jak dla „swoich” i za nieduże, jak na taką inwestycję środki. Wychwalały go i dzieci w specjalnie przygotowanej na uroczystość humorystycznej laudacji z pobliskiej Szkoły Podstawowej im. ks. prof. Józefa Tischnera. Wygłosiła ją ze swadą Aneta Chrobak z klasy V.
Ciekawy program artystyczny z udziałem miejscowej orkiestry dętej wzbogacił i fragment „Filozofii po góralsku”, ks. profesora Józefa Tischnera. Tym razem piękną gwarą o Józefie Bryjce z Ochotnicy Dolnej „Diogenesie” mówiła Justyna Jagieła z klasy V. Ujęła nim za serca wszystkich obecnych, nie wyłączając wicewojewody.
– Godoli o nim: „głupi, ale swój rozum mo.” To był taki, co mu nie zalezało. Zjy to zjy, nie zjy tyz dobrze, wypije, to wypije, a nie wypije, tyz dobrze. Mozeście o nim słyseli, bo to ón przesiadowoł w becce. A było to w mieście. Becka była niemało, po winie, troche ozeschnięto. Miescany radzi go widzieli, bo im wse dobrze radzieł. Ale dopiyc tyz umioł. Roz cosi go nazłościyli, wzión do gorzci latarnie, seł przez miasto i kogo spotkoł, to mu świecieł w gębe. „Coz robis?” A ón: „Wypatrujem cłeka.” Cłeka nie było, Godoł tyz: „Kiebyk miół takóm gębe jako ty, to byk jóm w portkach nosiył”.
Bryjkóm się Józek ostoł bez to, ze razu jednego przyseł ku niemu pón ze zomku z Niedzicy. A był to straśnie póński pón. Kie uwidzioł takiego biedoka, to fcioł go cymsi odbarować, ale nie barz wiedzioł, cego Józkowi trza. To rada w rade i sie pyto Józka: „Cego byś fcioł?” A ón: „Jednego, cobyście mi panie słonka nie zasłanioł”. Ale pón jesce prógowoł. Posłoł ku niemu dworzanina. A dworzanin widzie, ze Józek warzy na ogniu bryjke, takom dość mizernóm, to mu pado: „Kiebyś ty Józek umioł troche karku zginać, to byś ty na zómku w Niedzicy móg nie takie jedzenie mieć”. A Józek mu na to: „Kiebyś ty umioł takóm bryjke warzyć, to byś nie musioł przed panami kark giąć”.
Bryjka Józek z Ochotnice, nas podhalański Diogenes, był cłekiem ślebodnym. Nie doł se dusy przywiązać przez ziemskie bogactwa. Jak nojmniej mieć, a jak nojbordziej być. Bo to, co mos, mo i ciebie. Mos pole, juześ przywiązany do pola. Mos mas, juześ przywiązany do lasa. Mos babe, juześ przywiązany do spódnicy. A jak cie tak syćko powiąze, to ani sie spostrzezes, ze ni mos juz siebie. A wte takiś, jak ten cień. Wse nie swój. Wse cudzy.
A na Pana Boga winy nie składoj. Roz Józka przewiedło. Pasterze namówieli go, coby siod do koryta, a oni go spuscom Dunajcem dołu, to dopłynie do Krościenka, ka sóm jesce lepse becki. I Józek sie złakomiył. Roz w zyciu, Cos kie koryto sie przekopyrtło i Józek o mało co, a byłby sie utopiył. Narzykoł potem na Pana Boga, ze go z opieki swojej wypuścił. Ale pasterze mu pedzieli: ” Ty na Pana Boga, nie narzekoj, bo Pón Bóg ci nie winowaty, inoś se sóm winowaty, boś se źle siod.”
Tak to bywo: Źle se siednies, a pote krzycys, ze Pon Bóg winien.
Józek Bryjka z Ochotnicy umar w Jurgowie i hań go pochowalo. Dziś juz mało fto wie, kany jego grób, Ale przepis na dobróm bryjke po Józku zostoł. A ze kozdy górol umie bryjke przysposobić, to tyz nie musi nikim kark giąć. Hej.
Zdjęcia Beata Szkaradzińska
