RABA WYŻNA. Dziś uroczyście świętowano jubileusz otwarcia i poświęcenia, jednego z pierwszych noszących imię Polskiego Papieża, gimnazjum. Powstało ono jeszcze za życia tego Wielkiego Polaka. To dlatego to tu już niemalże przed dekadą można było zobaczyć osobiste pamiątki po ówczesnym Ojcu Świętym.
Dzisiejsza uroczystość, połączona ze ślubowaniem uczniów klas pierwszych, przywołała tamte wspomnienia. O idei powstania samego gimnazjum i kolejnych latach jego funkcjonowania mówiła Elżbieta Chojdys, zastępca dyrektora szkoły. Odczytała ona także list Paulette Kardos, która wraz z mężem Paulem byli dobroczyńcami i głównymi fundatorami placówki. Niestety, tym razem, ze względów 
zdrowotnych, pani Kardos, odwiedzająca Rabę Wyżną regularnie, nie mogła dojechać. Nie szczędziła jednak w swym adresie skierowanym do uczniów i nauczycieli wielu ciepłych słów, pełnych wiary i uduchowienia.
– Minęło 10 lat od oddania tego obiektu, aby służył młodzieży, a przez to nam wszystkim. Pamiętajmy, aby słowa Ojca Świętego „Musicie od siebie wymagać, choćby inni od Was nie wymagali..” zawsze były właściwie odczytywane, a wartości, które przekazał nam Jan Paweł II, nigdy nie zostały umniejszone w naszym życiu. Życzę uczniom i pedagogom radości, wielu sukcesów i osiągnięć w trudnej, codziennej wytrwałej pracy – mówił dziś wójt Andrzej Dziwisz.
Wśród gości nie zabrakło, tych, którzy przed 10 laty współtworzyli to dzieło. Był poseł Edward Siarka, przed dekadą wójt gminy, starosta nowotarski Krzysztof Faber, ówczesny dyrektor gimnazjum i obecny wójt Andrzej Dziwisz, kiedyś wicewójt. Kuratorium Oświaty reprezentowała wizytator Maryla Głuszak. Obecni byli też księża pracujący w rabiańskiej parafii na czele z proboszczem ks. dziekanem Antonim Zuziakiem, który to odczytał fragment Pisma Świętego, które zgodnie z tradycją szkoły, otrzymali uczniowie klas pierwszych. Pisma Święte oraz różańce fundowane są zawsze dla nich przez Państwo Paulette i Paula Kardosów.
Były przemówienia i wspomnienia. Nie zabrakło jednak i pięknego programu artystycznego na temat życia patrona gimnazjum Ojca Świętego Jana Pawła II. Zabrzmiały znajome dźwięki ukochanej pieśni Ojca Świętego – Barki oraz piosenki śpiewanej już w różnych częściach świata – Moje miasto Wadowice.
A jak było 10 lat temu?
Wówczas Raba Wyżna gościła mnóstwo znakomitych gości z różnych części świata. Z USA przyjechali główni darczyńcy, którzy finansowo wsparli budowę. W wielkim święcie szkoły i gminy udział wzięła także ówczesna konsul generalny Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej Sindy Lopez wraz z konsulem generalnym ds. kultury i prasy. Nie zabrakło przedstawicieli ówczesnych władz wojewódzkich, powiatowych, sąsiednich gmin oraz kuratorium oświaty. Przyjechał też Stanisław Grochal, prezes koła Raba Wyżna w Chicago, reprezentant Polonii. Byli obecni przedstawiciele świata nauki, kultury i sztuki, przedstawiciele władz kościelnych i rodziny księdza biskupa Stanisława Dziwisza.
Poświęcenia samego budynku gimnazjum i krzyży, które zawisły w salach lekcyjnych dokonał sam metropolita krakowski ks. kard. Franciszek Macharski, uroczystego przecięcia wstęgi – państwo Paullette i Paula Kardos z USA oraz Thadeus Radzilowski, rektor Saint Mary’s Callage oraz ówczesny wójt Edward Siarka. Niestety, nie dojechał ks. bp Stanisław Dziwisz, ówczesny osobisty sekretarz Ojca Świętego Jana Pawła II, rabianin z pochodzenia gorąco popierający i wspierający budowę nowego budynku dla gimnazjum, zatrzymały go bowiem w Rzymie obowiązki. Przysłał jednak wzruszający osobisty list. – Budynek ten mogłem zobaczyć 19 sierpnia (2002 roku – przyp. red.) w czasie niezapomnianego przelotu helikopterem z Ojcem Świętym, do miejsc drogich jego sercu. Z prawdziwą radością patrzyłem na zebranych pod krzyżem Jubileuszowym i obok szkoły. Z głębokim wzruszeniem i wdzięcznością uczestniczyłem w błogosławieństwie Ojca Świętego, którego udzielił wszystkim mieszkańcom, a także z wysokości helikoptera pobłogosławił nowe centrum szkolne, które jest Waszym wielkim osiągnięciem i chlubą. Trzeba ten dar Ojca Świętego uznać za wydarzenie historyczne wielkiej wagi dla społeczności rabiańskiej i zachować go na długie czasy i pokolenia w sercach i wdzięcznej pamięci. Fakt ten i imię szkoły zobowiązuje do wierności zasadom moralnym i nauczaniu, które reprezentuje i głosi patron szkoły…
Przed 10 laty uroczystości w nowym budynku poprzedziła okolicznościowa msza święta, w której udział wzięli uczniowie wraz z nauczycielami, władze gminne i kościelne oraz zaproszeni goście. Nabożeństwo koncelebrował metropolita krakowski ks. kard. Franciszek Macharski. Tuż przed mszą świętą mówił On do rabian. – Ksiądz biskup nie dojechał. W rozmowie telefonicznej pocieszał się tym – choć mówiłem mu, że lepiej się nie pocieszać, a przyjechać – że 19 sierpnia przeleciał nad Rabą Wyżną. Proboszcz rabiańskiej parafii ks. dziekan Antoni Zuziak podziękował natomiast metropolicie za wyrażenie zgody na zamianę gruntów kościelnych, dzięki czemu mogło powstać nie tylko nowe gimnazjum, ale i nowoczesne centrum miejscowości, o którym bardzo ciepło w swym liście adresowanym do wójta wspomniał ks. bp Stanisław Dziwisz.
Budowa gimnazjum w Rabie Wyżnej rozpoczęła się w 2000 roku. – Nie byłoby gimnazjum w całym wymiarze widzialnym, gdyby nie osobowość ks. bpa Stanisława Dziwisza i jego troska o wychowanie i losy młodego pokolenia tej gminy. 25 marca 1999 roku odpowiadając na mój list ks. biskup napisał: „Cieszę się, że w Rabie będzie gimnazjum, słuszna decyzja, która przynosi gminie honor…” – mówił ówczesny wójt w 2002 roku.
29 czerwca 2000 roku w uroczystość świętych Piotra i Pawła ks. proboszcz Antoni Zuziak poświęcił plac pod budowę gimnazjum. W dwa lata potem budynek był gotowy. Nie byłoby go jednak, gdyby nie pomocna dłoń licznych darczyńców oraz samego biskupa Stanisława Dziwisza. Działania na rzecz pozyskiwania środków finansowych na jego budowę koordynowali Paullette i Paula Kardos z USA. To dzięki nim na konto budowy gimnazjum w Rabie Wyżnej wpłynęło 681 tys. dolarów. Lista darczyńców była długa, wymienieni są oni na tablicy pamiątkowej w holu szkoły. Tablicę tę i płaskorzeźbę poświęconą patronowi szkoły wykonał prof. Jerzy Nowakowski z Krakowa. Łączna wartość wszystkich darowizn na rzecz budowy przekroczyła jednak milion dolarów… Dzięki Polonii amerykańskiej, która ofiarowała 10 tys. dolarów została częściowo wyposażona pracownia komputerowa. Sejmik województwa małopolskiego przyznał 600 tys. złotych na budowę sali gimnastycznej z funduszu Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, a kurator oświaty dał szkole nowy autobus.
Warto też pamiętać, że budowa gimnazjum miała nie tylko materialny charakter. Młodzież do nadania imienia wielkiego patrona przygotowywała się dwa lata realizując kolejne zadania wychowawcze. 22 kwietnia 2002 roku gimnazjaliści udali się do Rzymu z pielgrzymką dziękczynną za nadanie szkole imienia Ojca Świętego Jana Pawła II. W swych prywatnych apartamentach przyjął ich wówczas Jan Paweł II. To On dokonał poświęcenia symbolicznego klucza i sztandaru szkoły. Klucz podarował im we wrześniu 2002 roku ówczesny wójt mówiąc. – Dziś młodzi przyjaciele ten klucz chcę wam przekazać. Niech on otwiera nie tylko drzwi tej szkoły, ale i wasze serca… Niech waszym wzorem w nauce i postawie będzie młody Karol Wojtyła. Niech waszym wzorem człowieka będzie Jan Paweł II Papież.
Po części oficjalnej w 2002 roku była też cześć artystyczna. Niezwykle piękny i wzruszający montaż słowno – muzyczny o patronie przygotowali uczniowie pod kierunkiem ks. Grzegorza Babiarza.
