ORAWKA. Tradycyjnie już w świętego Jana uroczyście obchodzono odpust 
parafialny w kościele p.w. św. Jana Chrzciciela. Tym razem okazja była wyjątkowa 300. rocznica konsekracji zabytkowego drewnianego kościoła – perły orawskiej architektury. Msza święta została więc koncelebrowana przez samego ks. kardynała Stanisława Dziwisza, metropolity krakowskiego.
Byli i znakomici goście, a w tym konsul Węgier. Z kolei wójt Antoni Karlak do kościoła podarował, jako dar monstrancję. Orawska świątynia otrzymała tez nowy ornat z orawskimi motywami. W uroczystej mszy świętej uczestniczyło wielu mieszkańców, turystów i księży
Kazanie wygłosił sam kardynał Stanisław Dziwisz. Podkreślił, że świątynia obchodzi w tym roku wspaniały jubileusz 300 lat konsekracji. Wyjaśnił, że konsekracja to poświęcenie budowli i oznacza ona, że budowla staje się miejscem świętym, w szczególny sposób oddany Bogu.
– Kościół wzniesiony ludzkimi rękami staje się przestrzenią dla Boga, aby mógł być blisko ze swoim ludem. Jest to również przestrzeń dla człowieka – wyjaśniał kardynał.
Nawiązał on też do patrona parafii św. Jana Chrzciciela, z którym parafia jest związaną od połowy XVII wieku, tak jak i najstarszy kościół na Górnej Orawie. – Postać św. Jana Chrzciciela w sposób szczególny utrwaliła się w świadomości ludu zamieszkującego tę ziemię. Jego przykład odwagi i wierności Bogu przemawiał i nadal przemawia do ludzkich umysłów i serc.
Tuż przed nabożeństwem został odsłonięty pamiątkowy okolicznościowy obelisk z okazji 300. rocznicy konsekracji kościoła.
Parafia pw. Św. Jana Chrzciciela powstała w Orawce w 1650 roku, w latach 1651 do 1656 budowano cenny dziś zabytkowy drewniany kościół z wieżą wzorowaną na wieży Kościoła Mariackiego w Krakowie. Jest to najstarszy kościół katolicki na Orawie. Inicjatorem budowy był ks. Jan Szczechowicz. Sama wieś została założona już w 1585 roku na prawie wołoskim przez sołtysa Jerzego Wilgę. Zabytkowy drewniany kościółek pw. św. Jana Chrzciciela w Orawce to perła orawskiej architektury. W 2000 r. wpisany został na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
We wnętrzu świątyni znajdują się unikatowe polichromie figuralno–ornamentowe ze scenami z życia św. Jana Chrzciciela i postaciami świętych. Kościółek zachowany jest w historycznej postaci i jest zabytkiem o szczególnym znaczeniu, nieprzerwanie pełniącym funkcję liturgiczną i kultową. Wnętrza zachowały kompletny i jednorodny wystrój z epoki. Polichromia, typowa dla wnętrz kościelnych, zaliczana jest do najcenniejszych malowideł ściennych. W 1728 r. dobudowana została kaplica murowana. Niedaleko kościoła stoi XVIII-wieczny murowany dom z zegarem słonecznym – kiedyś komora celna, potem magazyn soli i wreszcie farbiarnia.
